---

میدانم به اندازه کافی شکسته شده ام که نشناسی ام، که حس کنم اصلا وجود ندارم. جوری که حتی صدای قدمهای خودم برایم نا آشنا باشه چه برسه به غریبه های کوچه. یا نه اصلا مگه صدایی هم شنیده میشه. شبیه شبحی آرام و بی درد سر ...

هنوز در من دنبال چی میگردی که دست از سرم بر نمیداری. به اندازه کافی شاهد نبودی!! موهای سفیدم برایت بس نبود...